Boekvoorstelling: De Rest Van Ons Leven

‘DE REST VAN ONS LEVEN; een breed, warm verhaal over opgroeien in een wankele wereld, over familiebanden, migratie en de veerkracht om telkens opnieuw te beginnen. Een verhaal over groeien, met alles wat daarbij hoort: missen, zoeken, een thuis vinden. 

In samenwerking met de Interculturele Raad en de Stedelijke Bibliotheek van Beringen organiseerde Platform B een avond met de auteur van het boek, namelijk Els Beerten. Het interview werd afgenomen door onze voorzitter, Bahattin Koçak. 

Het was een leuk gesprek met interessante antwoorden over migreren, ontwortelen, familiebanden en de zoektocht naar een warm onderdak. Ook een sterke inleiding van schepen Ann-Sofie Overstijns over samen leven.  

“We hebben de oorlog meegemaakt, we hebben de vrede zien komen, jullie kunnen de wereld aan” aldus Els Beerten. 

Mooie afsluiter in tijden als vandaag, een uitspraak om je aan vast te klampen in deze onrustige tijden.  

Het boek is zeker een aanrader! 

Gedaan met vasten?

Kolet Janssen* en Bahattin Koçak*

Kolet Janssen, Bahattin Koçak

Pasen is voorbij en de ramadan loopt naar zijn einde. Stoppen christenen en moslims nu weer even met geloven?

Moslims houden dit jaar hun ramadan in de hele maand april. Overdag niet eten en niet drinken en elke avond een gezellige iftarmaaltijd, dat is wat het grote publiek ervan onthoudt. Dat klopt, maar toch niet helemaal.

Voor christenen is de aanlooptijd voor Pasen een vastentijd van veertig dagen. Wat er in die periode gebeurt, is nog minder bekend. Al zijn er vage herinneringen aan askruisjes en palmtakken.

Niet raar maar doodgewoon

Zolang we van elkaars geloof alleen de ‘rare dingen’ blijven zien, missen we iets wezenlijks. Want wat godsdiensten al eeuwenlang koesteren met oude tradities en gebruiken, is bijna altijd iets wat alle mensen bezighoudt.

Als moslims zoveel dagen overdag niet eten of drinken, gaat dat niet om een uithoudingsspelletje of om calorieën tellen. Het is een beproefde formule die je in haast alle grote godsdiensten terugvindt. Mensen proberen op die manier hun ziel wakker te schudden. Zo willen ze opnieuw helder zien waar het echt om gaat: Gods liefde ervaren en die delen met alle mensen. Elke avond samen de iftarmaaltijd houden is alvast een heerlijk concrete manier om samen lief en leed te delen. Niet toevallig is het einde van de ramadan ook de periode waarop je als moslim de jaarlijkse zakat hoort te betalen, het geld dat je geeft voor mensen in nood.

Ook bij christenen werkt het op een gelijkaardige manier. Er is in de vastentijd extra aandacht voor Bijbel en gebed. Ook zij proberen opnieuw meer op het spoor te komen van de oproep van Jezus: heb elkaar lief. Ze worden uitgedaagd om soberder te leven en zo zichzelf niet altijd op de eerste plaats te stellen. In de kerkgemeenschap worden ze aangemoedigd om bij te dragen aan projecten om anderen te ondersteunen.

Af en toe scherpstellen

Houdt die aandacht dan op na Pasen of bij het einde van de ramadan? Natuurlijk niet! Elke gelovige probeert een leven lang zijn ziel naar God te richten en van mensen te houden. Te werken aan meer solidariteit en vrede. Maar we weten allemaal hoe nodig het is om af en toe onze focus opnieuw scherp te stellen. In de hoop dat we zo een nieuwe adem vinden. Daarvoor dient de vastentijd, bij moslims en bij christenen. En ook de vastendagen bij joden, hindoes en boeddhisten.

Zelfs initiatieven als ‘Tournée Minérale’ in februari of de ‘Veggie Challenge’ in maart, waaraan zowel gelovigen als niet-gelovigen deelnemen, hebben vaak een impact op hoe mensen gaan denken over hun plaats op de wereld. Hoewel ze in eerste instantie vooral mikken op gezondheid of ecologische impact, word je door eraan deel te nemen toch aan het denken gezet. Ook daaraan meedoen maakt je hoofd en je ziel helderder en je hart meer solidair. Meeleven met elkaar en elkaar steunen vormen ook daar vaak een essentieel onderdeel van het gebeuren.

Meedoen met elkaar

Hoe mooi zou het zijn als we uit solidariteit en sympathie hier en daar iets overnemen van elkaars rijke tradities? Er zijn al moslims die in de kersttijd hun tuin en huis met lichtjes versieren of hun kinderen verrassen met sinterklaascadeautjes. Stel dat elk gezin in ons land – en dus niet alleen de moslims – in de ramadan elke avond (of is 1 keer per week haalbaarder?) een ander gezin zou uitnodigen voor het avondeten. Om samen de maaltijd te delen, maar vooral om te praten over alles wat ons bezighoudt: de grote en kleine problemen van het dagelijks leven, alles waar we blij om zijn of ons zorgen om maken. Als we dat een maand lang kunnen uitwisselen met buren, collega’s en kennissen zou onze buurt, onze werkplek en ons land er helemaal anders uit zien. Het zou wellicht vrede en solidariteit echt een stuk dichterbij brengen.

Ramadan en vasten gaan over veel meer dan enkel het opgeven van eten. Het gaat net zo goed over het maken van nieuwe vrienden. Over de zorg voor elkaar. Over het vinden van vrede. Over opnieuw begrijpen hoe waardevol het leven is. Om het met Adamo te zeggen: ‘Insjallah!’

*Kolet Janssen is auteur, oud-lerares, (pleeg)moeder en oma

*Bahattin Koçak is leraar islamitische godsdienst en coördinator Platform B

Volksiftar door Platform B en Vuslat

Na een verplichte onderbreking van twee jaar omwille van coronaperikelen hebben de leden Platform B en Vuslat de handen in elkaar geslagen om opnieuw een groots Ramadandiner te organiseren. 150 gasten waren ingegaan op de uitnodiging om aanwezig te zijn op de volksiftar van beide verenigingen in De Kardijk in Beverlo. Onder andere de nieuwe deken Mathieu Plessers, een aantal schepenen en gemeenteraadsleden van de Stad Beringen maar ook leerkrachten, jonge ondernemers, leden van andere verenigingen alsook nieuwkomers waren gisterenavond aanwezig.

Voorafgaand aan de maaltijd was er nog een kort welkomstwoordje door de twee gastheren: Ramazan Tarcan voor Vuslat vzw en Bahattin Koçak voor Platform B. Na de maaltijd kreeg de nieuwe deken van Beringen, Mathieu Plessers het woord waar hij de nadruk legde op het samen leven in verbondenheid. Voor hem was het ook een aangename kennismaking met de Beringenaren, moslim of niet. Nadien werd de boodschap van de bisschoppen voorgelezen door Jos Wouters, oud-directeur van De Horizon. Ieder jaar schrijven de bisschoppen een boodschap ter gelegenheid van het einde van de Ramadan.

De avond werd verder opgefleurd met een gezellig concert van de drie aanwezige muzikanten die een waar beeld van vrede via muziek naar voren brachten. Liederen uit zowel Griekenland als Turkije tonen dat muziek ook verbindt.

De Kardijk was dus de ideale plaats voor verbondenheid tussen culturen en geloofsgemeenschappen.
Dat benadrukte ook Bahattin Koçak, coördinator van Platform B in zijn toespraak: “Wat deze periode dit jaar nog specialer maakt is het samenvallen van de Ramadan, Pasen en het Joodse Pesach. Hoogtijden voor vele gelovigen dus. Pasen en Ramadan zijn een bron van hoop, van nieuw leven, vrede, dialoog en solidariteit. De diepere inhoud van de Ramadan is wakker worden met de ziel, nieuwe vrienden maken en vooral vrede vinden! Dankzij de Ramadan en ook andere feesten kunnen vreemden en onbekenden, misschien zelfs vijanden, vrienden worden. Dat was vandaag ook zo in deze zaal. We hebben bewust mensen zelf een plaats gegeven zodat ze met onbekende gezichten aan tafel zouden zitten en kennis zouden maken. Onbekend werd vandaag bekend. Stel je bijvoorbeeld voor hoe anders België zou kunnen zijn als elk gezin een maand lang een ander gezin zou uitnodigen om elke avond met hen te dineren. Ga samen zitten aan tafel, voer een gesprek over het dagelijkse leven, over uw bekommernissen en blijdschappen, over alledaagse dingen, met collega’s, buren, voorbijgangers! Dergelijke gastvrijheid kan een stad, een buurt, een gemeenschap, een natie transformeren in een vredevolle maatschappij. Daarom gaan we voortaan altijd het woordje volksiftar gebruiken. Ramadan gaat dus net zo goed over het maken van nieuwe vrienden als over het opgeven van eten voor een aantal uren. Maar het gaat allemaal om het vinden van vrede” zei Koçak.

Op het einde van de avond kregen de gasten nog een klein aandenken mee.

Limburg komt samen tijdens iftar van Fedactio Limburg en Platform B

Op dinsdag 19 april organiseerden Fedactio Limburg en Platform B samen, na een onderbreking van twee jaar, opnieuw een iftardiner in De Barrier te Houthalen-Helchteren. 160 deelnemers, bestaande uit leden vanuit de Limburgse federaties, verenigingen, politiek, onderwijs, academische wereld, medische wereld, ondernemers, religieuze instellingen, sport- en kunstwereld genoten na twee coronajaren van een weerzien gevuld met lekker eten, vele gesprekken en humor. De gastspreker tijdens de avond was de gouverneur van Limburg, Jos Lantmeeters.

De humor en presentatie werd voorzien door de Limburgse stand-upcomedian Erhan Demirci. Voor het iftardiner zelf gaf hij een show gevuld met grappen over de Ramadan, corona, onderwijs tijdens corona en de provincie Limburg waarbij hij de aanwezigen niet enkel deed lachen maar ook liet nadenken over deze thema’s. Nadien kreeg de gouverneur van Limburg Jos Lantmeeters het woord. Tijdens zijn uiteenzetting sprak de gouverneur eerst over de taken van een gouverneur om nadien een brug te slaan naar Fedactio en al de aanwezigen door een oproep te doen tot samenwerking om samen de uitdagingen van Limburg aan te gaan. “Mijn deur staat altijd voor jullie open, laten we samen werken aan onze samenleving” was de boodschap die hij meegaf. Na de uiteenzetting van de gouverneur volgde een oproep tot het gebed om nadien te genieten van een heerlijk diner.
Tijdens de avond kregen een aantal gasten ook de kans hun gedachten en gevoelens te delen met de andere aanwezigen. Zo sprak Johan Danen, Volksvertegenwoordiger voor Groen, over het samen schrijven van een positief verhaal tegen polarisatie. Wim Dries, burgemeester van stad Genk, begon zijn woorden met de in Limburg gekende uitspraak “in de mijn is iedereen zwart” om zo te spreken over de troeven die Limburg in handen heeft omwille van de diverse samenleving. Ererector van de UHasselt professor Luc De Schepper sprak op zijn beurt over het belang van onderwijs en deed een oproep om samen werk te maken van een hogere doorstromingsgraad van Limburgers met migratieachtergrond naar het hoger onderwijs. Veerle Schuyten, departementshoofd Media en Toerisme aan de PXL gaf de boodschap ‘durf te vragen en in gesprek gaan’ mee om zo niemand te veroordelen zonder de persoon eest te kennen. Ann-Sofie Vanoverstijns, de jonge en kersverse schepen van Zorg, Welzijn en Samenleven van de stad Beringen, zei dat ze voor de eerste keer deelnam aan een iftar en benadrukte het belang van samenleven. Biostaticus Geert Molenberghs sprak over de moeilijke coronaperiode en benadrukte het samenhorigheidsgevoel die er was in Limburg gedurende de lockdowns. Oud-voorzitter van voetbalclub KRC Genk Herbert Houben onderstreepte de rol die voetbal en sport in het algemeen kunnen spelen binnen de diverse samenleving van Limburg. Serge Casier, stafmedewerker van het Bisdom Hasselt vertelde hoe mooi dat het was om na Kerstmis nu ook tijdens de Ramadan moslims en christenen samen te zien komen.
Verder tijdens de avond werd er genoten van een heerlijk dessert en kregen de aanwezigen de kans om te netwerken.

Wereldgebedsdag 2022: Het thema is hoop

Wereldgebedsdag 2022 was weer een mooie gelegenheid om in gebed en voor het gebed samen te komen.

Traditiegewijs wordt dit de eerste vrijdag van maart gedaan. Dit jaar kwamen de vertegenwoordigers van de deelnemende religies en levensbeschouwingen samen in de kerk van Godsheide in Hasselt.

Namens Platform B heeft onze voorzitter een korte boodschap voorgedragen. Dit jaar was het thema HOOP.  Een honderdtal aanwezigen zorgden voor een mooi moment van verbinding en saamhorigheid.

Hieronder kan u de volledige bijdrage namens de moslims lezen:

ISLAM

Allah zegt in de Koran het volgende:

Zeg: “Mijn dienaren! Als jullie tegen jezelf onmatig zijn geweest moeten jullie de hoop op de barmhartigheid van God niet opgeven. God vergeeft al de zonden; Hij is de vergevende, de barmhartige.

Kortom, Hij zegt  het volgende:

“… wanhoopt niet aan de barmhartigheid van Allah…”,

Deze woorden herhalen zich verschillende keren in de Koran;

Toen Yusuf/Jozef in een put werd achtergelaten door zijn broers was het Allah die hem geruststelde met deze woorden.

Toen Mozes met de farao moest praten en toen Ibrahim/Abraham op de brandstapel stond, waren het dezelfde woorden die hen geruststelde.

Zelfs toen Maria beviel van Jezus, zonder dat een man haar had aangeraakt en ze niet wist wat te antwoorden aan de Joodse priesters, was het Allah die haar geruststelde met dezelfde woorden.

Vandaag zegt Allah hetzelfde:

“… wanhoopt niet aan de barmhartigheid van Allah…”,

Met andere woorden; heb hoop!

Geloof is een waardevolle bron van en voor hoop en één van de aspecten dat het mens-zijn ook versterkt. Het geeft ons allen vooral een positieve kijk op de toekomst.

De profeet Jezus zegt op het einde van zijn leven op aarde, in het evangelie van Johannes:“ Ik zal u niet verweesd achterlaten. Nog een korte tijd en gij ziet mij niet meer.  Maar ik zal u een andere Helper geven om voor altijd bij u te blijven: de Geest van Waarheid. Hij blijft bij u en zal in u zijn”.

HOPEN BETEKENT VERTROUWEN HEBBEN IN ALLAH, IN GOD, IN DE SCHEPPER!

Maar ook in zijn schepselen, de mens. Want wij zijn het die door Hem als khalief, als vertegenwoordiger van Hem, zijn aangeduid.

Iemand die hoopt en dit ook uitstraalt, is alsof hij een soort licht bezit en dit ook doorgeeft aan anderen. Want hoop is een fakkel, hoop is licht,
Hoop doet leven! Wil je leven en laten leven, blijf dan hopen.

Ik denk hierbij aan het verhaal van de vier kaarsen. U kent het waarschijnlijk wel.

Heel langzaam brandden eens vier kaarsen.
De omgeving was zo rustig dat men ze kon horen spreken.

De eerste kaars zei:
“Ik ben de VREDE.
Ik deed zolang mijn best opdat mensen geen ruzie zouden maken,
dat ze geen wapens zouden gebruiken,
dat ze niet zouden slaan voor een meningsverschil.
Maar er blijft oorlog overal,
Wat heeft het voor zin dat ik voor hen brand?
Niemand, kan mij beletten dat ik uitdoof.”
Haar vlammetje werd vlug kleiner en doofde uit.

De tweede kaars zei:
“Ik ben het VERTROUWEN.
Meestal kan ik gemist worden.
Dus heeft het geen zin meer dat ik blijf branden.
Want ik leer mensen om te geloven in het leven zelf en in elkaar.
Ik leer hen dat ze samen iets moois kunnen maken,maar ze luisteren niet.
Hun vertrouwen is zo klein.
Mensen vertrouwen niet eens meer hun eigen hart,en geloven niet in het waarom van hun bestaan.”
Wanneer ze stopte met praten, blies ze zichzelf met een laatste zuchtje uit.

Op haar beurt sprak zachtjes de derde kaars:
“Ik ben de LIEFDE.
Ik heb de kracht niet gekregen om te blijven branden.
De mensen negeren me. Ze vergeten zelfs hun naasten te beminnen.
Ik had zo gehoopt dat ik mensen kon helpen om elkaar warmte te geven
en het gevoel dat er altijd iemand ook van hen hield – zelfs al wist men dat niet.”
Ze wachtte niet langer en doofde uit.

Plots kwam er een kind aan
en zag de drie gedoofde kaarsen.
“Waarom branden jullie niet langer?”
riep het kind vol onzekerheid uit.
De drie kaarsen spraken
en vertelden hoe slecht het met hen ging.
Nadat dit alles gezegd was
begon het kind te wenen.

Toen zei de vierde kaars:
“Wees niet bang, mijn kind.
Nu ik nog brand
kunnen we de andere kaarsen weer aansteken.
Want ik ben de HOOP!”
Met glanzende ogen nam het kind de kaars van de hoop
en stak de andere kaarsen weer aan.

Vrede, vertrouwen en liefde waren de eerste drie kaarsen. Alle drie verloren hun ‘functie’ en brandden niet meer omdat de mensheid terrein verloor op vlak van vrede, vertrouwen en liefde. Maar de vierde kaars bleef branden. Niet alleen voor zichzelf maar eerder voor de andere kaarsen. De vierde kaars zorgde ervoor dat de andere telkens terug licht en warmte konden geven.

De kaars van hoop zegt ons het volgende:

-Maak je geen zorgen, als alle kaarsen ter wereld flikkeren en doven, zal ik de vonk blijven dragen die het vuur start.  

Hoop laat dus echt leven. Het is het vuur dat alles kan aanwakkeren.

Ik hoop dan ook dat wij allen blijven flakkeren en zorgen dat vrede, liefde en vertrouwen blijven branden.

Hoop laat een mens geloven in een goed einde, hoop laat een mens daadwerkelijk werken om doelen te bereiken.

Zonder hoop zou de mens nooit ontwikkeld zijn. Het is de drijfveer geweest voor alle ontwikkelingen en bewegingen die in de gehele geschiedenis van de wereld hebben plaatsgevonden.

In elke ideologie en samenleving is de hoop aanwezig. De hoop op een goed einde, een beter toekomst… Elke groep mensen gebruikt deze hoop om aansporing te vinden en om kracht te putten voor de doelen die zij nastreven. Elke gemeenschap leeft onder andere ook van hoop…… hoop om iets op te bouwen en hoop om het hoogste te bereiken. 

Deze hoop uit zich in verschillende vormen. Zo zal iemand die aan de lotto meedoet hopen op de hoofdprijs. Een gokverslaafde zal hopen op winst. Maar ook een hard werkende boer zal hopen op een goede oogst.

Problemen waren er duizend jaar geleden ook en zijn er jammer genoeg vandaag nog steeds. Maar telkens is de mensheid erop vooruitgegaan door hoopvolle mensen.

De auteur van het Turkse volkslied, Mehmet Akif Ersoy schrijft het volgende over hoop:

-Wanhoop is een diepe moeras. Als je erin valt, zal je verdrinken. Blijf hopen en hou je vast aan vastberadenheid, kijk dan eens wat er gebeurt. Zij die leven, leven altijd in hoop.

De wereldwijd bekende mysticus Roemi zegt het volgende over hoop:

-Waar pijn is, zullen genezingen volgen;

waar armoede is, zal rijkdom volgen.

Waar vragen zijn, zullen antwoorden gegeven worden;

Waar schepen zijn, zal water stromen.

Besteed minder tijd aan het zoeken naar water en verwerf jezelf dorst!

Dan zal er overvloedig water stromen van boven en van beneden-.

“Hoop is iets dat we soms méér nodig hebben dan voedsel, water of aarde. We hebben vandaag meer nood aan geduldige, vastbesloten gidsen die verwardheid en beproevingen weerstaan en nooit wanhopig zijn.” zegt Fethullah Gülen, een andere waardevolle bron van hoop.

Ik wil afsluiten met te zeggen, inshallah, met Gods wil, hoop ik dat u blijft hopen. Dat de hoop in ieder van ons niet bij woorden en een gevoel blijft, maar ook in daden wordt omgezet.

Vergeet niet dat daar waar er een ruïne is, is er ook hoop op een schat!

Kerst- en nieuwjaarsboodschap 2021-2022

Boodschap ter gelegenheid van Kerstmis en nieuwjaar

Beste,

Ter gelegenheid van het geboortefeest van Jezus Christus wensen we u een Zalig Kerstfeest.

In deze, soms donkere dagen waarin onze wereld al jaren verkeert, wordt het samenleven tussen volkeren, culturen, godsdienstige gemeenschappen en beschavingen zwaar op de proef gesteld.

Elkaar bemoedigen en te sterken op de weg van de vrede is daarom een lichtpunt en van grote waarde.

Al eeuwenlang komen mensen van diverse origine, noem het ras, kleur, geloof, cultuur, elkaar overal tegen in deze maatschappij.  Onherroepelijk ontmoeten we elkaar overal. De dialoog tussen de verschillende levensovertuigingen en geloofsgemeenschappen is onvermijdbaar geworden. Een voortdurende conversatie is nodig om elkaar te versterken en in verbondenheid te leven.

Wij geloven er in dat bidden voor elkaar en ook met elkaar geen zonde is. Daarom dat we tijdens deze feestdagen van onze Christenvrienden een speciale aandacht schenken aan dit gebeuren, namelijk de geboorte van Jezus Christus, vrede zij met Hem.

Ieder mens, iedere gelovige kan het verschil maken. Hoe wij praten, denken en schrijven over elkaar én over de andere kan een verschil maken. Ouders met hun kinderen, een leraar voor de klas, een bakker met zijn klanten, …

Christenen doen dat met frisheid vanuit het Evangelie, de Islam vraagt hetzelfde maar dan vanuit de Koran. De Koran maar ook de Bijbel doen een universele oproep tot dialoog met de volgelingen van andere hemelse religies alsook met de gehele mensheid. Jammer genoeg zagen de eeuwen na deze oproep conflicten en ruzies in plaats van dialoog en wederzijds begrip.

Onze tijd is de tijd van het aanspreken van intellect en harten, een onderneming die een vreedzame atmosfeer vereist met wederzijds vertrouwen en respect.

In de Heilige Koran zegt God/Allah:

Bismillahirrahmanirrahim (In de naam van Allah, de Barmhartige Erbarmer)

(Veltekoen mienkoem ümetoen yed-oene ielel hayrie ve ye’moeroene bielma-roefie ve yenhewne aniel moenker; ve oelaa-ieke hoemoel moeflihoen)

“En laat er een groep onder U zijn die tot goedheid aanspoort en tot rechtvaardigheid maant en het kwade verbiedt, dezen zijn het die zullen slagen”.

Laten we elkaar helpen en versterken en samenkomen in deze groep van de goeden. 

Samen met u kijken en hopen we op een nieuwe jaar waarin we Covid-19 op de knieën krijgen. Een jaar waarvoor we mekaar gewoon weer het beste kunnen wensen en ontmoeten zoals vanouds.

Met deze boodschap wensen wij u een gezegend feest. We wensen u het allerbeste maar vooral de wedergeboorte van de menselijkheid.

Getekend,

Namens het bestuur van Platform B,

Bahattin Koçak

Voorzitter

KERSTMIS 2021

Tijdens de kerstperiode, waar christenen een diep-spirituele sfeer ervaren, namen we deel aan kerstvieringen in 20 verschillende kerken in de provincie Limburg.

In de nacht van 24 december en de ochtend van 25 december woonden tientallen moslims, gecoördineerd door Platform B, vieringen bij de in verschillende kerken in Limburg.

Waar in voorgaande jaren maar één kerk werd bezocht, wilden we dit jaar veel kerken bereiken. Beringen, Bocholt, Herk-De Stad, Sint-Truiden, Heusden, Hasselt, diverse vieringen in Genk, Winterslag, Waterschei, Zwartberg, Hoevezavel, Bree, Bilzen, Diepenbeek…

De voorbereide kerstboodschappen werden schriftelijk overhandigd aan de priesters die de liturgie voorzaten. In sommige kerken werden deze teksten hardop voorgelezen door de priester, en op sommige plaatsen werd onze vrijwilligers gevraagd ze voor te lezen.

Over het algemeen waren alle bezoeken positief. We voelden en hoorden dit in de boodschappen die tijdens en na de viering werden gegeven. Ook de kerkgemeenschap sprak haar tevredenheid uit in de korte gesprekken die ze na het programma met onze vrienden hadden. Het applaus van onze vrienden na de voorgelezen teksten was daar ook een indicatie van.

In de nacht van 24 december woonden we met een groep van 12 ook de dienst bij in de Kathedraal van Hasselt. De liturgie werd beheerd door de bisschop van Limburg. Er was ook de mogelijkheid om hem na de mis te ontmoeten en kort met hem te praten.

In Bocholt-kerk kregen onze vrienden het vredeslicht aangeboden die elk jaar in december in Bethlehem, de geboorteplaats van de profeet Jezus (vzmh) wordt aangestoken en over de hele wereld wordt verspreid.

In Genk woonden onze vrienden de dienst van de Italiaanse gemeenschap bij. Ook hier waren ze getuige van de doop van een baby. Samenvattend denken en hopen we dat we een goede stap hebben gezet om zowel nieuwe mensen te ontmoeten, elkaar te leren kennen en blijvende vriendschappen te sluiten.

WEBINAR: Wat kan Kerstmis betekenen voor moslims?

De vraag was niet wat Kerstmis betekent voor moslims maar eerder welke kansen het biedt voor een vredevolle samenleving.

Deze vraag hebben we dan ook gesteld aan dr. Cenap Aydin, coördinator van de Istituto Tevere, instituut voor Interreligieuze Dialoog in Rome, Italië. Dr. Aydin heeft een verregaande expertise in het Vaticaan betreffende de interreligieuze dialoog.

Dr. Aydin begon aan zijn uiteenzetting over de historiek van Kerstmis binnen het Christendom. De hele periode rond Kerstmis, beginnende met Sinterklaas tot aan Driekoningen kwamen aan bod. Ook de terminologie over Kerstmis, een onbekendheid voor velen, werd op een duidelijke manier uitgelegd tijdens deze webinar aan de meer dan 150 aanwezigen.

De geboorte van Jezus dat centraal staat bij de Kerstviering, is voor moslims ook een belangrijk gebeuren. Jezus als ‘het levende woord van God/Allah’ staat op meerdere plaatsen vermeld in de Koran, net als zijn moeder, de Heilige Maria. Kerstmis kan dan ook een belangrijke periode zijn van verbondenheid, net zoals de Ramadan, waarbij wederzijdse stappen van hoop en vrede kunnen gezet worden. 

Dr. Cenap Aydin, coördinator van de Istituto Tevere, instituut voor Interreligieuze Dialoog in Rome, Italië.

Boekvoorstelling ‘Nieuw België, een migratiegeschiedenis 1944-1978’ van Tom Naegels

22 oktober 2021- Bibliotheek Beringen

‘Al mijn hele bewuste leven is migratie hét thema dat ons politieke debat beheerst. Ook ik heb me jaren in de discussies gemengd. Tot ik op een moment besefte dat ik veel eenvoudige vragen – over hoe het zo gekomen was – niet beantwoorden kon. Daarom ben ik gaan graven in de archieven’ vertelt Tom Naegels over zijn laatste boek.

Deze keer geen roman of een gedichtenbundel maar eerder een boek dat haar plaats verdient in de reeks recente geschiedenisboeken.

  • Wanneer kwamen de eerste gastarbeiders naar België en waarom? Wie waren ze en hoe reageerden de Belgen?
  • Hoe is het kunnen gebeuren dat vandaag het debat over migratie zo gepolariseerd en zo emotioneel is geworden?
  • Welk effect heeft migratie gehad op de gastheren en de gastarbeiders?
  • Klopt het cliché dat de Vlaming het vuile werk niet meer wou doen en dat dit de reden is dat België op zoek ging naar buitenlandse krachten?

Op deze en nog vele andere vragen zocht Tom Naegels een antwoord in de vele archieven maar ook bij de verschillende generaties van gastarbeiders/migranten. Het werd een omvangrijke historische studie waarvan het eerste deel de periode van 1944 tot 1978 bestrijkt.

Het boek van Tom is een aanrader voor iedereen die over migratie bezig is. Als we zien welk impact migratie heeft gehad, en nog steeds heeft op onze samenleving, dan mag dit evengoed aangekaart worden als de wereldoorlogen. Het is een belangrijk stukje geschiedenis van ons allen.

Deze avond werd georganiseerd i.s.m. AVANSA Limburg, de Stedelijke Bibliotheek van Beringen en de Interculturele Raad van Beringen.

Ontmoetingsdag in Borgloon

Met een groepje van ongeveer 50 moslims bracht Platform B op 7 november 2021 een bezoek aan de gerestaureerde kerk van Borgloon. Het bezoek kwam er na een positief antwoord van Forum OKSO (Open Kerk Sint-Odulfus) op de vraag van Platform B om tijdens een dienst de kerk te bezichtigen en een ontmoeting te hebben met de kerkgemeenschap.

Een volle kerk op een zondagochtend met gezinnen voor een gezinsviering, jong-oud; en daarbij nog eens 50 moslims! Dit waren dan ook de juiste ingrediënten voor een (bijna) perfecte ontmoeting tussen moslims en katholieken.

Na de dienst, waar op het einde de aanwezigheid van het groepje moslims werd vermeld, was er de gelegenheid voor een ontmoeting. Met hapjes van de bezoeker en drank van de gastheren werd er heen en weer gepraat over elkaars achtergrond.

Daarna volgde er een gegidste rondleiding in de kerk. Na een warm soepje, ook aangeboden door OKSO was er nog een wandeling door de natuur tot aan het doorkijkkerkje van Borgloon, één van de belangrijkste trekpleisters van Borgloon.

Onze dank gaat uit naar alle aanwezigen in de kerk en vooral het bestuur van OKSO voor de warme ontvangst en hun hartelijkheid en gastvrijheid.